Karaluch – najczęściej występuje w miejscach, w których ma bezpośredni dostęp do żywności (a zatem w przypadku mieszkań – w kuchni). Wiele gatunków tego konkretnego pasożyta, żeruje wyłącznie nocą. Wytępienie osobników dorosłych nie gwarantuje niestety, że dezynsekcja zakończyła się sukcesem już po pierwszym wykonaniu tej usługi. Wynika to z długiego okresu wylęgania się larw z kokonów. Należy zatem przeprowadzać dezynsekcję bardzo szczegółowo i w razie konieczności, powtórnie wykonać usługę. Karaluchy dość łatwo można zauważyć, ponieważ dorosłe osobniki osiągają długość nawet do 3 centymetrów.

Prusak – mniejszy od karalucha, z którym łatwo go jednak pomylić z uwagi na budowę ciała i brązową barwę. Jest jednak znacznie ruchliwszy od karalucha – porusza się szybko, a specyficzna budowa odnóży pozwala mu również przemieszczać się po pionowych powierzchniach – ścianach, meblach, a nawet po suficie. Ważny jest dla nich bezpośredni dostęp do żywności, ale także ciepło – dlatego też najłatwiej znaleźć je w kuchni w pobliżu rur centralnego ogrzewania lub po prostu w tych „zakamarkach”, w których panuje wyższa temperatura.

Pchła – pasożyt żerujący zarówno na ludziach, jak i na zwierzętach (w zależności od odmiany), trudny do zauważania z uwagi na niewielkie rozmiary (od 2 do 4 milimetrów). Wszystkie pchły, bez względu na odmianę, żywią się krwią, do której dostęp uzyskują poprzez nadgryzienie naskórka. Pasożytowanie przez nie na organizmie żywiciela może wywołać u niego liczne choroby, a w konsekwencji doprowadzić do poważnego zagrożenia dla zdrowia (insekty te przenoszą zarazki chorobotwórcze, a nawet tasiemce!). Najczęstszym objawem obserwowanym po ugryzieniu przez pchłę jest alergiczne zapalenie skóry.

Pluskwa domowa – niewielki owad (osiągając około 0,5 centymetra) o charakterystycznej „gruszkowej” budowie ciała, zwykle pomarańczowej barwy. Młode osobniki są stosunkowo mniejsze i niemal przezroczyste – ich kolor zmienia się dopiero po „zaatakowaniu” żywiciela (po napełnieniu się jego krwią, pluskwa zmienia swój kolor). Najczęściej znaleźć ją można w miejscach, które zapewniają jej szybki dostęp do żywiciela – w materacach, łóżkach lub obiciach mebli. O jej obecności świadczyć mogą ciemne „plamki” na prześcieradle (są to po prostu odchody tych insektów). Pluskwa żeruje głównie nocą, rzadko można ją wypatrzeć w ciągu dnia, choć jeśli owad ten zdążył się już rozmnożyć, pojedyncze osobniki można dostrzec również za dnia – na pościeli, meblach, a nawet na ścianach. Co istotne: pluskwy najczęściej atakują ludzi, nie zwierzęta, ponieważ wybierają skórę pozbawioną owłosienia, którą łatwiej jest im uszkodzić w celu wyssania krwi. Zazwyczaj nie poprzestają na jednym ugryzieniu – jeśli na rękach, dłoniach lub nogach zauważymy trzy zaczerwienienia ułożone najczęściej w linii prostej, możemy podejrzewać, że padliśmy ofiarą pluskwy. Takie ślady na skórze mogą być przez dermatologów błędnie interpretowane jako uczulenie na środek do prania czy zaklasyfikowane jako atopowe zapalenie skóry (zwłaszcza, jeśli po ukąszeniu pojawia się obrzęk i silne zaczerwienie).